وِیژگی حراف
نویسنده: حمید ابراهیم پور
حراف:
همیشه در حال حرف زدن است؛حتی وقتی که به ظاهر گوش می کند در اندیشه حرفهایی است که می خواهد بزند!
ارزش هر آدمی در نظر او به اندازه ی گوشی است که به او می دهد.
بهترین دوستش دراز گوش است!!
تکیه کلامش ((گوش کن)) است.
اگر لال شود درجا سکته می کند.
حاضر است سکته کند ولی لال نشود!
او از جمله ی ((حرف،حرف می آورد)) خوشش می آید.
مدام وسط حرف دیگران می پرد.
چانه اش هیچوقت خسته نمی شود.
زیاد حرف می زند اما چیزی برای گفتن ندارد.
او مدام با دیگران در حال ((گفتمن)) است...!
هرگاه دو حراف به هم رسیدند بقول حضرت سعدی از آن میان برخیز چون که آخرش دعواست!
Ghoghnos100.blogfa.com
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۹ ساعت 17:52 توسط حميد ابراهيم پور
|
تقریبا نزدیک به سی سال است که گاه احساسی را می سرایم یا اندیشه ای را به تصویر می کشم و یا دردی را به جان واژه ها می ریزم و هر از گاه قصه ای می نویسم...که برخی از این آثار به صورت شعر،مقاله و یا داستان کوتاه در مطبوعات رسمی کشور به چاپ رسیده است...