شاعر: حمید ابراهیم پور

زمین و زمان بشنود!
فریاد سر می دهم:
تو را دوست دارم؛ ای آشنا!
تو می دانی! آوار بادهای هرزه

تن ترد فریاد عاشق را

                 - می شکند

گل سرخ را پرپر می کند
و قلب نجیب شقایق را
                    - می درد
و می دانی! دل واژه های خروشان فریاد
میان هیاهوی بی زاد و رودِ
- وزغ های مرداب
        - گم میشود
تو را دوست دارم
که می دانی! اینجا ایستاده ام
در افق های پیدای عشق
و فریاد سر می دهم:

تو را دوست دارم ای آشنا!


Ghoghnos100.blogfa.com